229. Alicja Majewska

Alicja Majewska (ur. 30 maja 1948 we Wrocławiu) – polska piosenkarka. Zadebiutowała w 1968 na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. W 1971–1974 była solistką zespołu Partita. W 1975 zdobyła nagrodę główną na Festiwalu w Opolu, śpiewając utwór J. Derfla i I. Iredyńskiego „Bywają takie dni”. W 1980 zdobyła Grand Prix na festiwalu w Rostocku, a w 1985 uhonorowana została na festiwalu w Hawanie. Uhonorowana została Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005). W czerwcu 2015 podczas LII Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, na koncercie z okazji 90-lecia Polskiego Radia i 40-lecia współpracy artystycznej Alicja Majewska i Włodzimierz Korcz odebrali nagrodę Honorowy Złoty Mikrofon[1]. Autograf pochodzi z wymiany. 

228. Paweł Wszołek

Paweł Wszołek (ur. 30 kwietnia 1992 w Tczewie) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w angielskim klubie Queens Park Rangers. Karierę rozpoczynał w drużynie młodzieżowej Wisły Tczew, której barwy reprezentował do 2009. Przed sezonem 2009/2010 został zawodnikiem Polonii Warszawa. Początkowo występował w zespole Młodej Ekstraklasy, jednak po roku udało mu się przebić do pierwszej drużyny.  W 2013 podpisał kontrakt Sampdorią. W 2016 został wypożyczony na rok z opcją pierwokupu do zawodnikiem Queens Park Rangers. W reprezentacji zadebiutował 12 października 2012 w meczu z reprezentacją Republiki Południowej Afryki. Do tej pory rozegrał w reprezentacji 11 meczów, strzelając w nich dwie bramki [1]. Autograf pochodzi z wymiany. 

227. Piotr Skrobowski

Piotr Skrobowski (ur. 16 października 1961 w Krakowie) – polski piłkarz, obrońca, reprezentant Polski. Wychowanek Clepardii Kraków, następnie zawodnik Wisły Kraków, Lecha Poznań, Olimpii Poznań i Hammarby IF.  W 1980 roku grając, jako kapitan w młodzieżowej reprezentacji Polski wywalczył wicemistrzostwo Europy U-18. „Odkrycie Roku 1980” w plebiscycie redakcji „Piłka Nożna”. W pierwszej reprezentacji Polski wystąpił 15 razy w latach 1980-1984. Zadebiutował w niej w wieku 18 lat w Warszawie w meczu z Irakiem. Uczestnik Mistrzostw Świata w 1982 w Hiszpanii, jednak z powodu kontuzji (pęknięta kość strzałkowa) nie zagrał w żadnym spotkaniu. Rekonwalescencja trwała wiele miesięcy, a po powrocie na boisko nigdy nie osiągnął formy sprzed lat [1]. Autograf pochodzi z wymiany. 

226. Claude Makélélé

Claude Makélélé (ur. 18 lutego 1973 w Kinszasie w Demokratycznej Republice Konga) – były francuski piłkarz grający na pozycji defensywnego pomocnika. Makélélé, gdy był jeszcze bardzo młody, wyemigrował wraz z rodzicami do Francji, dzięki czemu reprezentował barwy Trójkolorowych. Profesjonalną zaczynał w klubie Stade Brestois 29. Grał również w Realu Madryt oraz Chelsea. Dnia 12 czerwca Makelele oznajmił, że kończy karierę w sezonie 2010/11. Ostatnim klubem, w którym grał jest Paris Saint Germain. W tym klubie został najpierw doradcą dyrektora sportowego Leonardo, a 30 grudnia 2011 został asystentem ówczesnego trenera pierwszej drużyny, Carla Ancelottiego. Następnie pomagał w prowadzeniu zespołu Laurentowi Blancowi.  Występował na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie (1996), Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii (2002), Euro 2004, a także zdobył srebrny medal na Mundialu w Niemczech w 2006 roku. W reprezentacji Francji rozegrał 71 spotkań [1]. Autograf pochodzi z wymiany, 

225. Zbigniew Kaczmarek

Zbigniew Waldemar Kaczmarek (ur. 1 czerwca 1962 w Lęborku) – polski piłkarz, pomocnik, trener. Długoletni zawodnik warszawskiej Legii. Zanim w 1982 trafił do Legii Warszawa był piłkarzem Stoczniowca Gdańsk. W Legii występował przez osiem lat, w jej barwach pierwszy raz zagrał w reprezentacji. W 1990 odszedł do francuskiego AJ Auxerre, w 1992 trafił do Guingamp, a w latach 1994–1997 grał w AC Ajaccio. Po powrocie do Polski ponownie bronił barw gdańskiego klubu. 8 lipca 2007 objął stanowisko trenera w drugoligowym zespole Wigry Suwałki, zaś w 2010 został trenerem Stomilu Olsztyn.

W kadrze debiutował 6 lutego 1985 w meczu z Bułgarią rozgrywanym w Querétaro w Meksyku, ostatni raz zagrał w 1991. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 30 spotkań [1].

224. Wojciech Kowalewski

Wojciech Kowalewski (ur. 11 maja 1977 w Białymstoku) – polski piłkarz grający na pozycji bramkarza, reprezentant Polski. Karierę rozpoczynał w sezonie 1996/1997, występując w zespole Wigry Suwałki. W następnym roku przeniósł się do Legii Warszawa. W przerwie sezonu 2001/2002 przeszedł do Szachtara Donieck. W 2003 przeniósł się do ligi rosyjskiej do Spartaka Moskwa. W sezonie 2001/2002 zdobył mistrzostwo Polski i Puchar Ligi z Legią Warszawa oraz mistrzostwo Ukrainy i Puchar Ukrainy z Szachtarem Donieck. W 2007 roku rozwiązał kontrakt ze Spartakiem. 3 lutego 2008 roku podpisał 3-letni kontrakt z Koroną Kielce. Po degradacji Korony do pierwszej ligi Kowalewski odszedł do greckiego Iraklisu Saloniki. W styczniu 2010 rozwiązał z nim kontrakt i z własną kartą w ręku przeszedł, podpisując dwuletnią umowę, do beniaminka rosyjskiej Premier Ligi - Sibiru Nowosybirsk. 15 stycznia 2011 podpisał kontrakt z cypryjskim klubem Anorthosis Famagusta. W 2012  roku zakończył karierę. W reprezentacji rozegrał 11 meczów [1]. Autograf pochodzi z wymiany. 

228. Robert Siatka

Robert Siatka (ur. 20 czerwca 1934 w Le Martinet we Francji) – francuski piłkarz polskiego pochodzenia, zawodnik reprezentacji Francji na Euro 1960, obrońca. Karierę rozpoczynał w klubie Olympique Alès. Od 1953 do 1964 roku występował w Stade de Reims gdzie rozegrał 259 meczów strzelając łącznie 17 goli. Grał również w FC Nantes gdzie rozegrał 22 mecze, strzelając 2 bramki. W zespole z Nantes zakończył swoją karierę piłkarza w 1965 roku. Po zakończeniu kariery wrócił do swojego macierzystego klubu jako trener, był też trenerem Olympique Avignonnais, FC Bourges. 

Tytuły:

- Mistrz Francji: 1955, 1958, 1960, 1962 ze Stade de Reims, 1965 z FC Nantes

- Puchar Francji: 1958

- Europejski Puchar Mistrzów, udział w 1955/56 (w tym w finale), 1958/59, 1960/61 i 1962/63 (16 występów, 2 bramki)

- Military World Champion 1957

W reprezentacji Francji rozegrał jeden mecz [1]. Autograf zdobyty poprzez wymianę.